تبليغاتX
(((پیشنهاد بی شرمانه)))

(((پیشنهاد بی شرمانه)))

 

 فتحی:

  گفتنی ها را گفتم تا بیائی...

                      دیگر  سکوت خواهم کرد.....

                                   شایدکه خدا برایت بگوید 

 

 -------------------------((آخرین نفس))

 

                     ((زود بیا که امشب مرغ دلم پریده))

 

ماهرخی جدیدا

عشوه گری میکند

با قدو بالای خود

حاتم طائی شده

 

فکر کنم که هوشم

رفته به جای دگر

تیروکمان ابرو

وارد بازی شده

 

دیر کنی می رود

عشق تو از یاد من

وای که این غریبه

عجب بلائی شده

 

 مست و پریشان نشو

چاره ی کارم بگو

از لب بالای یار

بوسه گدائی شده

 

مرد وفا پیشه ام

قفل زدی خانه را

رسم دلم این نبود

 کار خرابی شده

 

سخت شکستی مرا

ناز تو اندازه نیست

چاره ی نسل امروز

چشم چرانی شده...

 

               ((زود بیا که امشب مرغ دلم پریده))

 

----------------------------------------خیلی دوسش دارم نمیدونه...

 

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم آبان 1388ساعت15:40توسط علیرضافتحی | |

 

فتحی:

بهش گفتم :بهترین کلامی که تا کنون از من شنیدی چی بوده؟

گفت: اگه یه روز خواستی بگی دوست ندارم آروم آروم بگو...

                                                   تا آهسته آهسته بمیرم.

 

...............................................((باز باران....))

وقتی سایه ای از وجود ابر را میبینم به انتظار قطرات مهربانش مینشینم

و با اولین بارش باران بی اختیار هوای تو را میخواهم ...

                                                       شهرم را زیر پا میگذارم

به انتهای کوچه ای با درختهای خرمالو میرسم..........

خانه ات اینجاست...

                                در یک قدمی من ...

میروم زیر ناودان همیشگی و دعا میکنم تا بیدار باشی

شب از نیمه گذشته و باران همچنان نوازشگر دل تنهای من است

 Iran Eshgh Group !

 

تو نیز بی خبر نیستی و با اولین ضربات باران به پنجره اطاقک خود...

                                      میدانی مرد عاشق در خانه ماندنی نیست

میآئی و میبینی که در انتهای کوچه در زیر همان ناودان کسی ایستاده است.

 

تو در آنسوی کوچه و من در این سوی کوچه

من هستم و تو ...

                  زیر باران و نور سردر خانه های همسایه

من هستم و تو...

                  بدون هیچ داروغه ای

تابی به موهای شرابی شده ات میدهی

و پاورچین پاورچین قامت خود را به موج میسپاری

                                        می رقصی و می آئی...

 

و من برای تو می خوانم:

 

                           باز باران...

 

                                         با ترانه...

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت15:45توسط علیرضافتحی | |

    

((این شعر تقدیم میشود به دختری آرمیده در خاک))

                                           ((خواهری بنام سحر))  

فتحی:

 نه شاعرم نه نویسنده ...

         ولی همه رو با عشق مینویسم...

                              به خدا اگه نیائی ....

                                                                     دیگه نمی نویسم.

 

 -------------------------------- ((عشق شرقی))

بیا امشب تو معمار دلم باش

کلنگ و تیشه اش با من

به هر سویت بکش دیوار

به هر جائی که میدانی نگاهت میرود بالا

ببر بالا و بالاتر

اگر حرفی شنیدی یک سر سوزن

                              بزن تیشه....

                                   خرابش کن... 

                                           خرابش کن...

                                                          خرابش

 

 

زمانیکه ستون سینه می سازی

چنان نازک نما ابرو

که تاب گیسوی نازت

فرو ریزد غرورش را

اگر دیدی نمیخواهی

                       ببر بازار...

                           حراجش کن...

                                       حراجش کن...

                                                        حراجش

 

درست است اینکه میگویند بنایش سست و فرسودست

ولیکن سرزمین محکمی دارد

قدم بردار

قدم بردار محکمتر

بیا امشب کنار ذبح اسماعیل

به زیر پای زیبایت

           بکش خنجر...

 

                         حرامش کن...

 

                                      حرامش کن...

 

                                                   حرامش.

 

+نوشته شده در چهارشنبه ششم آبان 1388ساعت15:41توسط علیرضافتحی | |